Din İşleri Yüksek Kurulu

İslam’ın getirmiş olduğu hükümlerde gözettiği temel gaye, fert ve toplumun dünyevî-uhrevî faydasını sağlamak ve zararını önlemektir. Bu amaç doğrultusunda iyilik ve takvada yardımlaşma teşvik edilmiş; günah ve haksızlığa destek vermek ise yasaklanmıştır ^{(el-Mâide 5/2)}.

Zararlı alışkanlıkların başında gelen sarhoş edici içkiler, dinimizde haram kılınmıştır. Kur’ân-ı Kerîm’de içki, “şeytan işi bir pislik” olarak nitelendirilmiş; kurtuluşa erebilmek için bundan uzak durulması emredilmiştir ^{(el-Mâide 5/90)}. Hz. Peygamber (s.a.s) de içkiden sakınmayı emretmiş ve onu “kötülüklerin anası” olarak nitelendirmiştir ^{(İbn Hibbân, Sahîh, 12/169 [5348]; ayrıca bk. İbn Mâce, Eşribe, 1 [3371])}.

İslam’da içkinin içilmesi haram olduğu gibi üretim ve ticareti de yasaklanmıştır ^{(Buhârî, Büyû‘, 24 [2084])}. Hadis-i şeriflerde de içkiyi imal eden, imal ettiren, içen, servisini yapan, taşıyan, taşıtan, satan ve satın alan kimselerin Allah’ın rahmetinden uzak kalacağı bildirilmiştir ^{(bk. Tirmizî, Büyû‘, 59 [1295]; Ebû Dâvûd, Eşribe, 2 [3674])}.

Üzüm ve üzüm şırası gibi içki üretiminde temel hammaddeler arasında yer alan ürünlerin, içki üreteceği bilinen kişilere satılmasının dinî hükmü fakihler tarafından tartışılmıştır. Âlimlerin çoğunluğu bu tür bir alışverişi, haramın işlenmesine imkân tanımak ve günaha destek olmak kapsamında değerlendirerek caiz görmemiştir ^{(bk. Serahsî, el-Mebsût, 24/26; Şirbînî, Muğni’l-muhtâc, 2/392; İbn Rüşd el-Ced, el-Beyân ve’t-tahsîl, 9/394-395; İbn Kudâme, el-Kâfî, 2/677)}.

Bu itibarla üzüm, arpa vb. ürünlerin alkollü içki üreteceği bilinen veya bunlara doğrudan aracılık eden kişi ya da kuruluşlara satılması; haramın işlenmesine zemin hazırlama, yaygınlaşmasına katkı sunma ve günaha destek olma mahiyeti taşıdığından caiz değildir.