Din İşleri Yüksek Kurulu

Altın, gümüş, Türk lirası ve döviz gibi para cinsinden olan varlıkların birbirleriyle değişimi, “sarf akdi” hükümlerine tabidir. Sarf akdinin temel gereği ise, işlemin peşin olması ve bedellerin akit esnasında karşılıklı teslim edilmesidir. Bedellerden birinin vadeli olması hâlinde yapılan işlem, faize (nesîe ribâsına) dönüşür. ^{(Kâsânî, Bedâ’i‘, 5/148; Meydânî, el-Lübâb, 2/47)}

Altın ve gümüşün para olarak basılmış olanları ile işlenmemiş ya da külçe halde bulunanları arasında, sarf hükümlerine tabi olma bakımından herhangi bir fark yoktur. ^{(İbnü’l-Münzir, el-İşrâf, 6/56; İbn Rüşd, Bidâye, 3/212; İbn Kudâme, el-Muğnî, 4/141; Mevsılî, el-İhtiyâr, 2/40; Zekeriyyâ el-Ensârî, Esne’l-metâlib, 2/22)}

Nitekim hadisi şeriflerde bunlarla ilgili bir sınırlandırmaya gidilmemiş, mutlak olarak zikredilmiştir. Peygamber Efendimiz (s.a.s.), “Altın ve gümüşü peşin olarak mübadele ediniz”; “Altın ve gümüşten peşin olmayanı peşin karşılığında satmayınız.” buyurmuştur. ^{(Müslim, Müsâkāt, 81, 83 (14); Tirmizî, Büyû‘, 23)}

Bu itibarla altın veya gümüşten yapılmış ziynet eşyalarının Türk lirası ya da döviz gibi itibari paralar karşılığında vadeli (veresiye/taksitli) olarak alınıp satılması caiz değildir. Ancak ziynet eşyasındaki altın veya gümüşün bedeli peşin ödenmek kaydıyla kalan bedelin (işçilik, kıymetli taşlar vb.) vadeli olarak tahsil edilmesi caizdir.