Din İşleri Yüksek Kurulu

Yüce Allah, akrabaya yardım ve iyiliği emretmektedir. Kur’ân’da, “Akrabaya, yoksula ve yolda kalmış yolcuya haklarını ver.” ^{(el-İsrâ, 17/26)}; “Ana babaya, akrabaya iyilik edin.^{” (en-Nisâ, 4/36)} buyrulmuştur. Allah Resûlü de ^(s.a.s.) hadislerinde Müslüman’ın yakından uzağa doğru akrabasına karşı olan sorumluluğunu ifade etmiştir: “Ey Allah’ın Resûlü! Kime iyilik edeyim?” diye soran sahabiye Peygamber Efendimiz ^(s.a.s.), “Annene, babana, kız kardeşine, erkek kardeşine ve sözü geçen bu kimselerden sonra gelen yakınlarına iyilik et. Bu yapılması gereken bir vazifedir. Bunlar ilişkileri devam ettirilmesi gereken yakınlardır.” ^{(Ebû Dâvûd, Edeb, 128 [5140])} buyurmuştur. Bu sebeple kişi, kan bağıyla bağlı olup kendileri ile evlenmesinin caiz olmadığı hısımlarına, yakınlık sırasına göre muhtaç olduklarında nafaka ödemekle yükümlüdür. ^{(Serahsî, el-Mebsût, 5/208)} Buna göre erkeğin muhtaç durumda olan kız kardeşine bakması gerekir.