Din İşleri Yüksek Kurulu’nun öncülüğünde hazırlanan “Eğitim Ahlâkı” adlı eser, giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde “Öğretmenlik Ahlâkı”, ikinci bölümde ise “Öğrencilik Ahlâkı” ele alınmaktadır.

Ahlâkı temelde insanın yaratılışına bağlayan Kur’an, insanın özünde bir ahlâk varlığı olduğunu güçlü biçimde ortaya koymaktadır. İnsan, iyi-kötü, güzel-çirkin, doğru-yanlış gibi ayırımları yapabilme ya da bunları tanıyabilme özelliğine, yani ahlaki ilke ve değerleri kavrayabilecek bir potansiyel donanıma sahiptir.

Hayata gözlerini açtığından itibaren bireyin, ahlâkî güzellikleri somut olarak çevresinde müşahede ederek büyümesi, doğal olarak onun güzel ahlâkla tanışıp bütünleşmesine yol açar. Güzel ahlâkı böylesine bizzat yaşayarak, somut tecrübeler aracılığıyla öğrenme, oldukça etkili ve kalıcıdır. Birey yapıp ettiklerinin nedenlerini kavramasa bile görerek öğrendiği ahlâkî tutum ve davranışları sahiplenip sürdürür.