Din İşleri Yüksek Kurulu

Sahur yemeği, oruç tutacak kişilerin imsak vaktinden önce gece yedikleri yemektir. Hz. Peygamber ^(s.a.s.) sahura kalkmış ve bunu ümmetine de tavsiye etmiştir. ^{(Buhârî, Savm, 19-20 [1921, 1923]; Müslim, Sıyâm, 45-47 [1095-1097])}

Resûl-i Ekrem ^(s.a.s.), sahur yemeğinde “bereket” ^{(Buhârî, Savm, 20 [1923]; Müslim, Sıyâm, 45 [1095])} olduğunu ifade etmiş ve sahur yemeğinin, Müslümanların orucu ile Ehl-i kitabın orucu arasındaki en önemli farklardan biri olduğunu belirtmiştir. ^{(Müslim, Sıyâm, 46 [1096])} Onun sahurla ilgili söz ve uygulamalarından hareketle fakihler, sahura kalkmanın ve sahuru geciktirmenin sünnet olduğunu söylemişlerdir. ^{(Kâsânî, Bedâ’i, 2/105)}

Âlimler, sahurun oruca dayanma gücü verdiğini, maddî-manevî bereketlere vesile olacağını bildirmişlerdir. Çünkü kişi sahura kalkmakla seher vaktini uyanık geçirmiş ve bu vakitte hem dua hem de istiğfar etmek suretiyle cennet ehlinin özelliklerine sahip olmuştur. ^{(ez-Zâriyât, 51/18)} Bu şekilde manevî lezzetlerle başlanan oruç daha canlı, daha şevkli tutulur. Bu tür maddî-manevî bereketleri olan sahur, ihmal edilmemelidir.